การตัดสินใจของการรถไฟไทยในการสร้างทางลงสู่ภาคใต้ของไทย โดยใช้มาตรฐานของอังกฤษ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 6 และสามารถสร้างทางถึงปาดังเบซาร์ในปี พ.ศ.2461 ทำให้สามารถเชื่อมเส้นทางเข้าสู่มาเลเซียและสิงคโปร์ ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่าสหพันธรัฐมลายา (Federated Malay Stated, F.M.S) และ Straits Settlement (หมายถึงเกาะปีนัง-มะละกา-สิงคโปร์)
บริษัทปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ก็เริ่มส่งออกปูนซีเมนต์ไปต่างประเทศครั้งแรกในช่วงนั้นด้วย ตามหลักฐานที่ปรากฏยืนยันว่ามีการส่งออกไปจำนวนไม่มาก ในช่วงระหว่างปี พ.ศ.2461 - 2464 ซึ่งเป็นช่วงที่ปูนซีเมนต์จากยุโรปเข้ามาขายด้วยความยากลำบาก เนื่องจากช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ขณะเดียวกันก็เป็นช่วงที่ตลาดในเมืองไทยยังไม่ขยายตัว
บริษัทปูนซิเมนต์ไทย จำกัด ได้ตั้งตัวแทนขายซึ่งมีสำนักงานในปีนังครอบคลุมตลาดในปีนัง เปรัก และตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ซึ่งต้องใช้เส้นทางรถไฟจากภาคใต้ของไทยเข้าไปสู่ดินแดนของอาณานิคมของอังกฤษเป็นการดำเนินธุรกิจที่เป็นไปได้มากกว่าการขนส่งทางเรือ ซึ่งจะต้องอ้อมผ่านช่องแคบมะละกา
